کریم رفیعی دستجردی
کریم رفیعی دستجردی


شهید دانشجو کریم رفیعی دستجردی

نام پدر :
تاريخ تولد: 1333
محل تولد: خرمشهر
رشته تحصيلي:
نام دانشگاه :
تاريخ شهادت :
محل شهادت:
عمليات:

 

زندگی نامه شهید

در سال ۱۳۳۳ در خانواده‌ای محروم به دنیا آمد. درد و رنج و محرومیت را در مدرسه زندگی آموخت و درس اسلام و انقلاب را در مسجد. عشق به اسلام راستین و  اختناق باعث شده بود که علیرغم سن کم در عضویت یک گروه انقلابی ولی جوان و بی‌تجربه درآید.

در سال ۵۱ به جرم شرکت در این گروه بارها به ساواک احضار شده بود ولی با توجه به کمی سن و ترس رژیم از خشم مردم او را آزاد کردند، عناصر مزدور ساواک با آشنایی که به وضع مادی خانواده‌اش داشتند، برای همکاری با ساواک، او را تحت‌فشار قرار داده بودند، گاهی تطمیع و گاهی تهدید می‌کردند، ولی او همیشه در جبهه مستضعفین استوار ایستاده بود.

وی با اینکه به علت عشق به مبارزه و آموزش اسلام و مطالعه در جهت رشد آگاهی‌اش، به دروس مدرسه بی‌توجه بود، ولی با هوش و ذکاوتی که داشت همیشه از دانش‌آموزان ممتاز بود.
پس از اخذ دیپلم، با قبول شدن در رشته اقتصاد دانشگاه تهران، از شهر خرمشهر وارد شهر تهران شد.

دانشگاه میدان گسترده و وسیع‌تری برای مبارزه و رشد دانش ایدئولوژیکی و سیاسی او بود. رشد مبارزات مسلحانه علیه نظام طاغوتی پهلوی در محیط سراسر خفقان و سرکوب، سمتگیری سیاسی- ایدئولوژیک او را دقیق‌تر ساخته بود. تفکرات و بینش تشیع سرخ علوی متفکران مسلمان و نیز مجاهدات گروه‌های مسلح در رشد شخصیت انقلابی وی نقش بسزایی داشت.
او برخلاف بسیاری دیگر به جریانات جامعه‌اش از چشم احساساتش نمی‌نگریست. او یک انسان مؤمن و ایدئولوگ بود و هر چیزی را از دیدگاه توحیدی و اعتقادات اسلامی می‌نگریست.

زمانی که منافقین با نفوذ در سازمان مجاهدین مسیر انقلاب را به انحراف کشانیده بودند، پیش از انتشار اعلام مواضع، او این انحراف را احساس و با آن به ستیز و مبارزه پرداخت و در آن شرایط ضرورت تکیه بر ایدئولوژی اسلامی را عمیقا احساس کرده بود و به خاطر همین شعار «مداد العلماء افضل من دماء‌الشهدا» می‌داد. ولی کمتر کسی بود که این موضوع را از او بپذیرد.

او این مبارزه با انحراف را زمانی انجام می‌داد که خود عمیقا به امر جهاد مسلحانه اعتقاد داشت. پس از اعلام مواضع ایدئولوژیک منافقین بسیاری که براساس احساسات به مبارزه مسلحانه گرایش داشتند به واسطه انحراف ایدئولوژیکی منافقین به ضد جهاد مسلحانه مبدل شدند و در این شرایط که رژیم نیز به گسترش این دیدگاه دامن می‌زد و تلاش می‌نمود تا از حرکت کودتای ننگین منافقین عاملی بسازد تا مبارزه مسلحانه‌ را تضعیف کند و در امر مبارزه علیه نظام طاغوتی انحراف پیش‌ آورده دشمن اصلی را دیگری قلمداد نماید. او مبارزه مسلحانه مبتنی بر ایدئولوژی انقلابی خود را بر اسلام استوار ساخته بود.

چند ماهی از پیوستن او به گروه نگذشته بود که همراه یکی دیگر از همرزمانش سیدعلی جهان‌آراء با نیروهای رژیم مزدور محمدرضا شاهی درگیر شده و پس از آن از زیر رگبار گلوله‌های آنان به سلامت می‌گریزند، ولی مدارک شناسایی آنان به دست رژیم می‌افتد .

او مانده است میان دوراهی یا راه خود یا راه خدا که تنها راه رهایی مستضعفین است. او در زندگی همیشه درد و رنج کشیده است.

گاهی در اندیشه جوانیش، خانواده محروم خودش، گاهی خانواده محروم و ستم‌دیده میهن و بلکه جهان، گاهی راه خودش گاهی راه خدایش، گاهی نظام طاغوتی موجود و گاهی نظام توحیدی مطلوب، باید انتخاب کند و سرانجام هم انتخاب خود را کرد. او راهش را برگزید، او راه خدا، راه مستضعفین و راه مظلومان را برمی‌گزیند و در پی آن بود که زندگی مخفی را انتخاب کرده و در این موقعیت وارد دوران جدیدی از زندگی و حیات واقعی خود گردید. او وارد دوران «هجرت» شد و یک «مهاجر» فی‌سبیل‌الله گشت.

کریم تمام وجودش را در راه خدا و جهاد با طاغوت و رشد سیاسی – ایدئولوژیکی گروهش قرار داد. دانش ایدئولوژیکی او نسبت به اسلام وجودش را از ایمان لبریز ساخته بود.
نماز شب را اغلب و تلاوت آیات کتاب خدا را بیشتر وقت‌ها انجام می‌داد، او نسبت به خواندن قرآن و نهج‌البلاغه و تفکر کردن در این متون علاقه زیادی داشت و برداشت‌هایش را از آنها یادداشت می کرد.

او همراه دانش اسلامی‌اش از بینش سیاسی عمیقی برخوردار بود و مسائل را‌، به خوبی می‌کاوید، جریانات و اوضاع جامعه را خوب تحلیل می‌نمود. تحلیل‌هایش از دقت و موشکافی ویژه‌ای برخوردار بود.
کریم همیشه در مورد افراد و موضوعات اطرافش تحلیل‌های مشخصی داشت و البته داشتن تحلیل مشخص از شرایط و اوضاع مشخص می‌تواند در موضع‌گیری صحیح و مشخص اجتماعی، سیاسی، اقتصادی،… عامل موثری باشد.
او از روحیه‌ای خوب و امیدوار برخوردار بود. نظام سکوت، سکون، خفقان و سرکوب و ضربات کاری از سوی رژیم به گروه و شهادت و اسارت چند تن از برادران در بهمن‌ماه ۵۵ نتوانست در روحیه انقلابی و پرجوشش  وی، ضعفی به وجود آورد جز اینکه احساس مسئولیت را در وجود وی بیشتر نمود و احساس کرد که باید با کار بیشتر کمبود این شهیدان و اسیران را جبران سازد.
تلاش‌هایش رشد پیوسته و بیشتر او را تسریع می‌کرد و مسئولیت‌هایی از سوی گروه نیز بر دوشش نهاده شده بود و سرانجام در موضعی نزدیک به سطح رهبری گروه قرار گرفته بود.
تحلیل‌های سیاسی او از وقایع و جریانات سیاسی، اقتصادی و نظامی رژیم و امپریالیزم جهانی و دیگر کشورهای جهان بیشترین محتوای سیاسی «جهاد» نشریه سیاسی و خبری تشکیلات را دربرمی‌گرفت و خود او نیز از تنظیم‌کنندگان آن بود.
انتقاد و تواصی از ویژگی‌های او بود. هم صادقانه از خود انتقاد می‌کرد و هم بی‌باکانه از دیگران و هم شجاعانه انتقادات دیگران را می‌پذیرفت.
در تمام مدت مخفی بودنش که مدت نزدیک به دو سال اول (۵۵ تا ۵۶) طول کشید، فقط یک‌بار با خانواده‌اش تماس گرفت که این نشانه عدم‌وابستگی به خانواده و عشق زیادش به خدا بود، رشد او و برادران مجاهدش مانند سیدعلی جهان‌آراء، سیدنورالدین شاه‌صفدری و دیگران مایه امید زیادی برای آینده گروه بود.
در اواخر، گروه وارد مرحله جدیدی از حیات خود می‌شد که با شهادت سیدنورالدین و اسارت کریم در اصفهان و سیدعلی در اراک و عزیز صفری در یزد چند تن از بهترین نیروهای خود را از دست داد و دیگر هیچ‌کس از این اسراء خبری نداشت.
زمان اسارت برادران درست سرآغاز جنبش نوین مردم ایران به رهبری امام‌خمینی بود، این جنبش در سطحی گسترده و فراگیر به سرعت پیش می‌رفت، رهبری انقلاب امام‌خمینی با استفاده از شجاعت، تحرک و پویایی خلق مستضعف ابتکار عمل را در دست داشته و دشمن را در برابر جنبش یکپارچه، عظیم، ریشه‌دار، تجربه ناکرده، اسیر دستپاچگی کرده بود.
مردم شهیدان بسیاری دادند و دشمن سنگرهایش را یکی پس از دیگری از دست داد. هر بار که سنگری از سوی دشمن خالی می‌شد آن را تصرف کرده و سنگر جدیدی را مورد هجوم قرار می‌دادند. بدین‌ترتیب به پیروزی‌هایی دست یافتند، زندان‌های رژیم به دست مردم یکی پس از دیگری فتح شد، ولی هیچ‌گاه از رزمندگان بزرگ و پیشتاز مردم، کریم، علی و عزیز خبری به دست نیامد و سرانجام پس از فروریختن نظام طاغوتی بود که مدارکی به دست آمد که نشان می‌داد این قهرمانان پیشگام، در زیر سبعانه‌ترین شکنجه‌های دژخیمان محمدرضا شاهی به درجه شهادت در راه خدا نائل آمدند.

 وصيتنامه شهيد

……


دیدگاه شما

امام و شهدا

رسانه‌ها و مطبوعات خارجی بیانات امروز رهبر معظم انقلاب اسلامی را درباره جنایات جنگی رژیم صهیونیستی در غزه و هشدار ایشان درباره «بی‌تاب کردن» ناگزیر ملل مسلمان و نیروهای مقاومت از وضع موجود مورد توجه قرار دادند.

به گزارش ایسنا، سخنان امروز حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز در دیدار حدود هزار نفر از نخبگان و استعدادهای برتر علمی کشور درباره جنگ غزه و جنایات جنگی رژیم صهیونیستی مورد توجه رسانه‌ها و مطبوعات خارجی قرار گرفت که در ادامه به مواردی از آن‌ها اشاره می‌شود.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیانات امروزشان قضایای جاری فلسطین را جنایت عیان رژیم صهیونیستی و نسل‌کشی آشکار در مقابل چشم همه جهانیان خواندند و گفتند: اعتراض مسئولان برخی کشورها در مکالمات خود با مسئولان ما این بوده که چرا فلسطینی‌ها غیرنظامیان را کشته‌اند؟ این حرف خلاف واقع است چرا که ساکنان شهرک‌ها غیرنظامی نیستند و مسلح هستند ولی با حتی فرض غیرنظامی بودن، چه تعداد از آنها کشته شدند و چه تعداد از غیرنظامیان فلسطینی این روزها به شهادت رسیده‌اند؟
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای افزودند: رژیم غاصب صد برابر آن تعداد، یعنی چند هزار زن و بچه و پیر و جوان غیرنظامی را در این چند روز کشته است و با بمباران مراکز پر جمعیت و ساختمان‌هایی که می‌داند محل سکونت غیرنظامیان است، جلوی چشم مردم دنیا در حال جنایت است.

تا آسمان عشق

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿١﴾ وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿٢﴾ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّابًا ﴿٣﴾

ادب عاشقی

سراپا وسعت دریا گرفتند

همان مردان که در دل جا گرفتند

تمام خاطرات سبزشان ماند

به بام آسمان مأوا گرفتند

به دوش ما چه ماند اى دل، که وقتی

خدا را شاهدى تنها گرفتند

چه شد اى دل، که در این راه رفته‏

جواز وصل را بى ما گرفتند

مگر مردان غریبى میپسندند

غریبانه ره دریا گرفتند!

 

دبیرخانه شهدای دانشجو
تعداد شهدا
۳۰۵۸ شهید
آخرین مطالب
نظرات
بایگانی نظرات

Printed from: http://shahidedanesh.ir/1103/

Scan to visit this page: